فصل سيزدهم حبس كارگزاران و كاركنان 1 . حبس كارگزار خائن در روايات و متون تاريخى آمده است كه على - عليه السلام - كارگزار خائن و اختلاس كنندهء بيت المال را حبس مىكرد ، چنان كه در روايتى آمده است كه آن حضرت دستور داد كارگزار را زندانى كنند و علاوه بر حبس ، او را كيفر دهند ، بلكه آن كسى را كه به وى روحيهء مقاومت و اميد آزادى مىدهد نيز كيفر دهند . اين روايت گرچه از نظر سند - نزد بعضى - محل تأمل است ؛ ولى قوّت متن و مضمون آن ، مؤيّد بلكه اثبات كنندهء صدور آن است . علاوه بر آن ، روايات ديگرى است كه دلالت مىكند بر حبس غاصب و مديونى كه اعسار او ثابت نشده يا از اداى دين كوتاهى مىكند كه اين روايات آن روايت را تأييد مىكند ؛ چون شايد حبس براى اين جهات يا جهت‌هاى ديگرى باشد كه ما نمىدانيم . روايات 1 . و عن علي عليه السّلام : أنّه استدرك على ابن هرمة خيانة و كان على سوق الأهواز « 1 » ، فكتب إلى رفاعة : إذا قرأت كتابي ، فنحّ ابن هرمة عن السوق و أوقفه للناس و أسجنه و ناد عليه و اكتب إلى أهل

--> ( 1 ) . سوق الاهواز : اسم شهر اهواز كنونى بود . حموى در معجم البلدان ( ج 1 ، ص 285 ) مىگويد : اهواز منطقه‌اى بين بصره و فارس كه سوق الاهواز از شهرهاى آن بود . بنابراين ، معناى قول على - عليه السلام - : « و كان على سوق الأهواز » اين است كه كارگزار حضرت در شهر اهواز بود ، ولى در كتاب ولاية الفقيه ( ج 2 ، ص 499 ) آن را تحت عنوان « امين السوق ؛ امين بازار » قرار داده است .